Analoog

Ik hou van Koninginnedag. Deze prachtige Pentax ME met 50mm lens was maar vijf euro! Hij werkt nog goed en ik ben al druk bezig  met het nemen van analoge foto's. Het is wel even wennen omdat je natuurlijk niet direct het resultaat kunt zien en je dus geen idee hebt hoe de instellingen die je gebruikt gaan uitpakken. Het is op dit moment voor mij dus nogal een kwestie van gokken omdat ik dit nog nooit gedaan heb.

Een analoge camera laat je realiseren dat fotografie vroeger echt een stuk moeilijker en ingewikkeleder was dan dat het nu is. Fotografen moesten gelijk de goede instellingen gebruiken, ze konden niet gelijk zien of hun foto gelukt was en de eerste zoen na het uitspreken van het jawoord kun je maar één keer vastleggen, gebruik je dan net de verkeerde instellingen dan heb je pech. Mensen moesten vroeger écht verstand hebben van fotografie om er iets van te maken, terwijl dit nu met alle high-tech snufjes en automatische functies niet meer nodig is.  

Tegelijkertijd realiseer je je ook gelijk hoe makkelijk het nu allemaal gaat, je kunt het resultaat gelijk zien, de foto wissen als hij mislukt is en tig foto's achter elkaar maken zonder dat er een rolletje volraakt. Toch geeft het fotograferen met zo'n oude analoge camera wel een geweldig gevoel. Je waant je een beetje in het verleden. Maar als ik moest kiezen ging ik toch voor mijn digitale spiegelreflexcamera. Wij zijn namelijk beste vrienden en daar komt geen enkele analoge camera tussen!

Leeuwarden

Friesland is een geweldige provincie, zoals jullie waarschijnlijk allemaal weten. En omdat Kim en ik vonden dat ook Nicole dit moest weten, besloten we om haar een dagje uit te nodigen naar de prachtige Friese hoofdstad Leeuwarden.

Onze eerste stop was bij de min12, een ijswinkel met alle mogelijke smaken die je maar kunt bedenken van perziktaartijs tot roze peperijs. Je kunt eigenlijk niet naar Friesland gaan, van ijs houden en NIET naar de min 12 gaan.

Daarna begon de geweldig gestructureerde en duidelijke rondleiding van Kim en mij. Een dag eerder waren we tot de conclusie gekomen dat we eigenlijk alleen de winkelstraten van Leeuwarden echt goed kenden en daar hield het zo ongeveer mee op. De rondleiding ging dan ook ongeveer zo:

"Hoe heet dat gebouw ook alweer? Is dat niet dat paardhuisding?"
"Paardhuisding, waar heb je het over? Is dat niet de gevangenis?"
"Nee, dat schoolding waar we toen iets hebben gedaan voor ons FCE."
"Was dat niet midden in een woonwijk?"
"Huh, maar wat is het dan?!"

"Laten we naar het park gaan"
"Ja, als we daar langs lopen dan kom je er wel, toch?"
"Was het niet daar en daar langs?"
"Kijk, daar is een bordje!"
"Okee, we volgen de bordjes."

Toen we uiteindelijk moe en verwilderd het park bereikten hebben we daar de rest van de middag gezeten, genietend van een doos aardbeien, chocola en boterkoek. Het was gezellig!

ps. Zoals jullie kunnen zien zijn Kim en ik hele goede gidsen en vanwege dit gi-gan-tisch grote succes is onze rondleiding nu beschikbaar voor slechts 80 euro per persoon exclusief eten en drinken. Dus wil jij Leeuwarden goed leren kennen, af en toe verkeerd lopen en gelijk leren om bordjes te lezen? Meld je dan nu aan! (Ik zeg: Doen!)

Schoolstuff II

Vorig jaar in juni schreef ik een stukje over wat me allemaal zo leuk leek aan de zesde klas. En dat jullie me daar allemaal aan moesten herinneren als het zo ver was, aangezien ik het zelf waarschijnlijk zou vergeten. Niemand van jullie heeft me er aan herinnerd, maar gelukkig heeft mijn eigen geheugen me niet in de steek gelaten (en heeft het internet me een beetje geholpen) en nu, bijna een jaar laten ga ik eens kijken of al die dingen waar zijn gebleken en ook echt leuk waren.

♥ Het jaar duurt een stuk korter, voor je het weet is het voorbij.
Deze is waar. Heel erg waar. Het jaar is echt kort, over twee weken maak ik gewoon mijn eerste examen en het gaat allemaal zo snel. Van de ene toetsweek naar de andere, ondertussen nog bezig met je PWS, de schoolkrant en nog honderdduizend andere dingen. Je rondt van alles af, en echt, het is waar wat die zesde klassers zeggen. Voor je het weet is het voorbij!


♥ Je gaat je meer verdiepen in bepaalde onderwerpen, in plaats van alles altijd heel breed te gaan behandelen.
Dit is gedeeltelijk waar gebleken. Want helaas geldt dit alleen maar voor twee van de acht vakken waar ik examen in doe, namelijk voor geschiedenis en filosofie. Bij geschiedenis behandelen we Vietnam en 'De republiek een tijd van vorsten' (waarin iedereen met elkaar trouwt en ze ál hun kinderen Hendrik of Karel noemen, wat het allemaal heel erg duidelijk maakt voor ons als leerlingen natuurlijk. (Hadden ze daar niet even over na kunnen denken?!)) Bij filosofie hebben we het over vrije wil, maar daarvan vind ik het eigenlijk jammer dat we maar één onderwerp doen, want er is nog zoveel meer in de filosofie!

Mijn favoriete plaats op school; de mediatheek

♥ PWS, profielwerkstuk. Ik wil een blad gaan maken, zelf schrijven, zelf foto's maken, alles!
Mijn profielwerkstuk was echt heel erg leuk om te maken, al is het plan tussendoor wel wat veranderd. Uiteindelijk heb ik een lesbrief gemaakt bij het onderwerp vrije  wil. Als jullie het willen lezen stuur me dan een mailtje, dan stuur ik je het PDFbestand toe. (wees gewaarschuwd, het zijn 68 pagina's, maar je kunt, net als de meeste mensen, ook gewoon alleen de stripjes lezen die er in staan. :D )


♥ Geen saaie gymlessen meer maar drie keer een aantal weken lang één sport beoefenen 
Aaah. Ja, ik bleek een geweldige schermster *kuchkuch* en nog een veel betere boogschutter(es?). Als je wilt weten wat ik daar van vond lees dan vooral deze en deze post nog eens door. Al moet ik toegeven dat het allemaal een stuk minder saai was dan de reguliere gymlessen. 


♥ LSD, laatste schooldag, mijn allerlaatste schooldag als leerplichtige student.
Dat was afgelopen vrijdag. Het was echt heel erg leuk, een ervaring om nooit te vergeten. De hele dag allemaal random dingen doen op school, met een trekker door de stad toeren en heel hard schreeuwen en meezingen met allemaal liedjes zodat je de volgende dag geen stem meer hebt. Het was een heel leuk feestje, al realiseer ik nog steeds niet helemaal dat dit het gewoon was. Dat het nu 'klaar' is.


♥ Ik word trouwens ook nog ergens achttien :D
De achttien heb ik gehaald, mijn eerste blauwe brief heeft me weten te vinden en de eerste zorgtoeslag is al op mijn rekening gestort.


♥ Uitreiking van diploma's, er van uit gaande dat ik gewoon slaag!
Dit moet nog komen, maar ik moet gewoon slagen! Ik heb al een kamer en ik heb mezelf na heel lang twijfelen eindelijk ingeschreven bij een studie. Ik heb er zin in. Ik ben er klaar voor! 


(Geloof ik)

Zee

achttien

Mijn jongere ik die jullie toezwaait

Wohoo, vandaag ben ik jarig en word ik achttien jaar. ACHTTIEN! En nu voel ik me plotseling heel erg oud, want vroeger keek ik op tegen mensen van achttien en nu ben ik zelf een van hen.  In die achttien jaren heb ik natuurlijk allemaal hele wijze lessen geleerd *kuchkuch* en na lang denken heb ik er achttien dingen gevonden die ik wel vermeldenswaardig vond. Dus hier een lijstje van dingen die ik heb geleerd de afgelopen achttien jaar in random volgorde.

1. Het begin is altijd moeilijk...

2. ... maar vergeet nummer 1 gelijk maar weer want niet alle spreekwoorden zijn waar.

3. Check altijd of er geen gat/gaten zijn voordat je ergens water in gooit.

4. Geiten bijten.

5. Wanneer je een de onderkant van de paardebloem een beetje openscheurt in reepjes en hem dan in het water houdt, krullen de reepjes op. (iets waar ik me als kind eindeloos mee kon vermaken)

6. Ik zal nooit, maar dan ook nooit bruin worden. Check de foto uit deze post als bewijs. (dat was aan het einde van de zomer)

7. Mijn moeder heeft bijna altijd gelijk.

8. Op school rondlopen met een groot mes in je hand voelt heel erg crimineel aan.

9. Er is een woord voor het rommelende geluid dat je buik maakt als je honger hebt.

10. Niet alle honden zijn bloeddorstige wezens die je het liefst met huid en haar willen verslinden (dit is wat ik tot vijf jaar geleden dacht)

11. Ruimtelijk inzicht, techniek en  natuurkunde zijn niet mijn sterkste punten.

12. Ik heb de liefste vriendinnen die ik me maar kan wensen!

13. Als je wilt weten of de olie al heet genoeg is voor je het vlees in de pan gooit, zet er dan een houten lepel in. Als het om de lepel nu begint te borrelen is het vet heet genoeg. Zo niet, dan moet je nog even wachten.

14. Op school leer je zo af en toe ook nog eens wat. Zoals rekenregels, of dat (S-I) + (B-O) = (E-M), dat Aristoteles lief is, dat mensen vroeger hun zoons graag allemaal Hendrik noemden en dat Franz Kafka een slechte relatie had met zijn vader.

15. Watervaste marker kun je het beste verwijderen met graffitiverwijdereaar.

16. Schommelen is fijn (net als bellenblazen)

17.  Kennelijk zie ik er uit als een moeder van twee kinderen als ik met mijn neefje en nichtje loop. ( 'Oh, dus het zijn helemaal niet jouw kinderen?', 'nee meneer, ik ben zeventien', 'Oh.')

18. This too shall pass.

Fijne dag vandaag! :)

Onderzoek

Ik heb een onderzoek gedaan. Zomaar. Tijdens mijn baantje bij de HEMA. Ik heb een flink aantal proefpersonen, maar helaas heb ik niet zo heel veel tijd gehad om alles statistisch weer te geven, dus de uitslag van mijn onderzoek is niet honderd procent betrouwbaar. (maar wel bijna :D)

Mijn onderzoek gaat over tasjes. Van die plastic dingen waar we er per dag heel veel van meegeven aan de klanten. Het is zo dat mensen nogal vaak taart kopen bij de HEMA. Dozen en dozen vol met taart. Als caissière zijnde is het nooit echt een leuke klus om die dozen in een tas te doen want a) het kost veel tijd en die tijd moeten andere klanten weer wachten en b) klanten hebben belachelijk weinig vertrouwen in je.

En met weinig vertrouwen, bedoel ik héél erg weinig vertrouwen. Wij hebben vijf soorten tasjes bij de HEMA, iets wat je misschien nog nooit was opgevallen. We hebben oranje, rode, paarse, blauwe en wijntasjes. De tassen zijn niet helemaal oranje, of blauw, maar het logo van de HEMA is afgedrukt in die kleur. Oranje tasjes zijn de kleinste, en de blauwe de grootste. Als er een klant komt met twee taartdozen en vraagt om een tasje pak ik een paars tasje. Ik wéét als caissière dat dat past, want ik heb het nog maar honderdduizend keer eerder gedaan. Toch, elke keer weer zie ik die wantrouwende blikken en wordt de vraag 'weet je zeker dat het past?' gesteld. Of nog erger, ze zeggen 'ik doe het wel' terwijl ze het zelf eigenlijk niet kunnen en alle andere klanten ophouden.

Maar goed, terug naar mijn onderzoek over tasjes. Omdat ik taartdozen in tasjes pakken nooit zo'n hele leuke klus vind, hoop ik altijd dat klanten 'nee' zeggen als ik beleefd vraag of ze er ook een tasje om heen willen. Ook vraag ik wel eens 'gaat het zo mee?'. En wat blijkt, uit mijn zeer betrouwbare onderzoek? Als je vraagt of de klant er een tasje om heen wil, hoeft hij of zij minder snel een tasje dan wanneer je vraagt 'gaat het zo mee'. In ongeveer acht van de tien gevallen wil de klant een tasje wanneer je vraagt 'gaat het zo mee' terwijl de klant maar in zes of zeven van de tien gevallen een tas mee wil als je vraagt 'wilt u er een tasje omheen?'

De vraag is natuurlijk, waarom? Ik denk dat de klant misschien een beetje van mijn hoop opvangt als ik vraag of de taartdozen 'zo mee gaan'. Maar wat doet de klant wanneer hij zoiets bespeurt bij een caissière? Juist! Hij voelt gewoon aan zijn water dat het zijn taak is om het dit winkelmeisje moeilijk te maken. Net als wanneer hij bewust met zijn handen in de door mij pas opgevouwen stapeltjes kleding graait. Hij moet gewoon een tasje hebben, al is het maar om mijn vaardigheden van het taartdozen in tasjes pakken te testen waar hij o zo weinig vertrouwen in heeft. Dus als ik vraag 'gaat het zo mee?', schudt de klant zijn hoofd en zegt met een gemeen lachje 'Nee, doe mij maar zo'n tasje' *muhahah*

Ps. Niet alle klanten zijn zo hoor, dit zijn de zeldzaam gemene klanten ;)

Photochallenge april

Mijn fotocamera mag van geluk spreken dat er toetsenweken bestaan. Het pakken van mijn camera staat namelijk op nummer één van mijn lijst met sogactiviteiten. Hij staat op mijn bureau, mij heel eenzaam aan te kijken, en ik denk 'ik moet een foto van iets maken, en wel nu!'.

Ook kwam ik overal op internet deze photochallenge tegen die me wel aansprak. Elke dag een opdracht die je creativiteit, jou en je camera op de proef stelt. En zal ik jullie eens wat leuks vertellen? Tot nu toe is het me gewoon gelukt om op elke dag een foto te maken met het desbetreffende onderwerp! (Ik hoor jullie bijna denken 'het is nog maar vier april hoor', maar dat is voor mij een record.) Dus hier zijn mijn foto's die ik tot nu toe gemaakt heb.

 1 april: reflection

 2 april: colour

 3 april: mail

4 april: someone who makes you happy

Dag vier heb ik een beetje valsgespeeld. Een hond is natuurlijk niet 'someone'. Maar ik word altijd verschrikkelijk blij van Maxi, en daarnaast denk ik niet dat er een 'someone' is die graag op mijn blog staat. Alle foto's zijn trouwens gemaakt met mijn 50mm lens.

Doen er meer van jullie mee aan deze photochallenge?